دسته بندی ها: کلیه و مجاری ادراری

24 خرداد 1400 توسط محمد حسین جزی 0 دیدگاه

آشنایی با دردهای کلیه و علائم آن

درد کلیه ناراحتی است که از ناحیه کلیه شما ایجاد می‌شود. این درد را در پهلو، پشت یا شکم خود احساس می‌کنید البته باید توجه داشته باشید که درد در این نواحی همیشه نشانه مشکلات مربوط به کلیه نیست با این حال در صورت مشاهده هر دردی که فکر می‌کنید از کلیه ناشی می‌شود باید به پزشک متخصص ارولوژی مراجعه کرده و علت را جویا شوید.

در این مقاله شما را با دردهای کلیه و علائم آن آشنا خواهیم کرد.

 

کلیه‌های شما کجا هستند؟

کلیه‌های شما دو اندام کوچک به شکل لوبیا بوده که در دو طرف بدن، در زیر قفسه دنده شما و در دو طرف نخاع قرار دارند و اندازه هر کدام به اندازه مشت شما می‌باشد.

کلیه‌ها کارهای مهمی ‌انجام می‌دهند آنها آب، اسیدها و مواد زائد خون شما را پاک کرده که اگر به نوعی آنها آسیب دیده باشند، نمی‌توانند کار خود را برای حفظ تعادل نمک، مواد معدنی مانند کلسیم و آب در خون انجام دهند.

کلیه‌های شما همچنین هورمون‌هایی تولید می‌کنند که به شما کمک می‌کنند فشار خون خود را کنترل کنید، استخوان‌های خود را سالم نگه دارید و گلبول‌های قرمز در بدن شما به خوبی تولید شود بنابراین مهم است که مراقب علائم بیماری کلیوی مانند دردهای مختلف باشید.

 

علائم درد کلیه

علائم درد کلیه شامل موارد زیر است:

  • وجود یک درد ثابت در زیر قفسه دنده یا شکم
  • درد در پهلوها
  • دردی که می‌تواند به ناحیه کشاله ران یا شکم انتقال پیدا کند.

 

همراه با درد کلیه ممکن است علائم زیر را نیز داشته باشید:

  • تب
  • استفراغ
  • وجود خون در ادرار

 

دلایل درد کلیه

درد-کلیه

درد کلیه دلایل زیادی دارد که مهم ترین آن‌ها می‌تواند موارد زیر باشد:

سنگ کلیه: رسوبات معدنی که در ادرار هستند می‌توانند به اندازه کافی بزرگ شوند تا مجاری ادرار، لوله ای که کلیه و مثانه شما را متصل می‌کند مسدود سازد. اگر این اتفاق بیفتد، احساس درد شدید یا گرفتگی عضلات در پشت یا پهلوها خواهید کرد که می‌تواند به کشاله ران انتقال پیدا کند.

 

عفونت کلیه: این عفونت که پیلونفریت نیز نامیده می‌شود، می‌تواند باعث ناراحتی در یک یا هر دو کلیه شود. این درد ممکن است از ناحیه کمر، پهلو یا هر دو طرف زیر دنده‌ها یا کشاله ران باشد. تب از علائم عفونت کلیه می‌باشد.

تورم کلیه: در صورت انسداد کلیه‌ها، کلیه‌های شما دچار وضعیتی به نام هیدرونفروز می‌شود. در این حالت ادرار شما نمی‌تواند به شکل درست تخلیه شود و در نتیجه در کلیه‌ها جمع می‌شود. این ممکن است در یک یا هر دو کلیه اتفاق بیفتد و گاهی باعث درد می‌شود.

کیست کلیه: کیست کلیه تا زمانی که بزرگتر نشود نمی‌توانید وجود آن در کلیه خود را احساس کنید. به محض بزرگ شدن، ممکن است درد مبهمی ‌در پهلو یا پشت خود احساس کنید یا در قسمت فوقانی شکم خود احساس این درد را داشته باشید.

بیماری کلیه پلی کیستیک: این بیماری ژنتیکی باعث رشد بسیاری از کیست‌ها در کلیه‌های شما می‌شود و ممکن است باعث شوند در کمر یا پهلو درد داشته باشید.

سرطان کلیه: تومورها در کلیه شما ممکن است در اوایل احساس ناراحتی ایجاد نکنند. با بدتر شدن سرطان، ممکن است دردی را در پهلو، کمر یا شکم خود مشاهده کنید.

تومور یا توده خوش خیم کلیه: توده کلیه یک تومور غیرسرطانی است. این احساس درد در پهلو و بین دنده‌های شما است.

ترومبوز ورید کلیوی: لخته خون می‌تواند در یکی از رگ‌های کلیه بوجود بیاید و باعث درد شدید و مداوم در ناحیه پهلو شود. در بعضی مواقع ممکن است احساس اسپاسم عضلانی داشته باشید. این درد در ناحیه اطراف کلیه آسیب دیده بین قفسه دنده و ستون فقرات می‌تواند بوجود بیاید.

آسیب کلیه: بسیاری از ورزشها یا فعالیتهای شدید مانند فوتبال، بوکس، اسب سواری یا فوتبال می‌تواند شما را در معرض آسیب کلیه قرار دهند. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است درد در هر دو طرف شکم یا کمر داشته باشید. بسته به میزان آسیب دیدگی شما ممکن است از خفیف تا شدید متفاوت باشد.

 

کلیه درد در مقابل کمردرد

  • اگر درد را بالاتر از باسن خود احساس کنید می‌تواند مربوط به کلیه شما باشد و نه کمر. مشکلات کمر معمولاً مرکز کمرتان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
  • درد کلیه عمیق تر از کمر درد در بدن شما احساس می‌شود. ممکن است آن را در نیمه بالایی پشت خود احساس کنید، نه در قسمت پایین. برخلاف درد کمر، درد کلیه از یک طرف یا هر دو طرف زیر قفس دنده شما وجود دارد.
  • درد کلیه اغلب ثابت است و هنگام جابجایی بدن از بین نخواهد رفت در صورتی که درد کمر هنگام تنظیم موقعیت ممکن است کم شود.

 

به طور کلی در کمردرد موارد زیر مشاهده می‌شود:

  • درد در مرکز کمر حس می‌شود.
  • درد کمر هنگام انجام برخی فعالیت‌ها مانند بلند کردن جعبه یا خم شدن بدتر می‌شود.
  • کمر درد ممکن است هنگام استراحت یا دراز کشیدن کمتر شود.

 

به طور کلی در کلیه درد موارد زیر مشاهده می‌شود:

  • تب
  • بدن درد
  • خستگی
  • عفونت ادراری (UTI)

 

درمان درد کلیه

برای درمان درد کلیه، ابتدا باید پزشک متخصص ارولوژی علت آن را پیدا کند. این پزشکان ممکن است یک یا چند آزمایش برای کشف علت درد شما تجویز کنند. این آزمایشات شامل موارد زیر است:

  • آزمایش ادرار برای بررسی، پروتئین، تعداد گلبول سفید و …
  • سونوگرافی یا سی تی اسکن برای تشخیص سنگ کلیه
  • آزمایش خون

سخن پایانی: درد کلیه که به دلیل مشکلات مختلف کلیه می‌تواند رخ دهد چنانچه علت آن تشخیص داده نشود می‌تواند باعث مشکلات دیگر حاد کلیه شود.  مراجعه به پزشک متخصص ارولوژی جهت انجام معاینات دوره ای می‌تواند از بروز هرگونه مشکل و درد در رابطه با کلیه جلوگیری کند.

19 خرداد 1400 توسط محمد حسین جزی 0 دیدگاه

آشنایی با کیست کلیه

کیست کلیه کیسه ای مملو از مایعات است که در کلیه‌های شما رشد می‌کند، این کیست‌ها به اندازه لوبیا بوده که می‌تواند مشکلات زیادی را برای فرد مبتلا کننده ایجاد کند. افراد باید توجه داشته باشند در صورت مشاهده علائم این گونه کیست‌ها به پزشک متخصص ارولوژی مراجعه کنند و علائم خود را با پزشک در میان بگذارند.

در این مقاله شما را بیشتر با کیست کلیه آشنا می کنیم.

 

کیست‌های کلیه چند نوع هستند؟

دو نوع کیست وجود دارد: کیست‌های ساده و بیماری پلی کیستیک. کیست‌های ساده کیست‌های منفردی هستند که در کلیه‌ها تشکیل می‌شوند که دیواره‌های نازکی دارند و حاوی مایع آب مانند هستند.  کیست‌های ساده به کلیه‌ها آسیب نمی‌رسانند و عملکرد آنها را تحت تأثیر قرار نمی‌دهند.

بیماری پلی کیستیک کلیه (PKD) یک بیماری ارثی است که باعث تشکیل مجموعه ای از کیست‌ها در کلیه‌ها می‌شود. این کیست‌ها با رشد می‌توانند به کلیه‌ها آسیب برسانند.

کیست‌ها معمولاً بی خطر هستند. از آنجا که این کیست‌ها غالباً علائمی‌ندارند، تا زمانی که تصویربرداری انجام ندهید ممکن است حتی متوجه وجود آن نشوید.

 

چه کسانی به کیست کلیه مبتلا می‌شوند؟

کیست‌های ساده کلیه با شروع پیری بسیار شایع می‌شوند. به طوری که نیمی‌از افراد 50 سال به بالا حداقل 1 کیست کلیه دارند. به طور کلی می‌توان گفت با افزایش سن تعداد کیست‌ها و خطر ابتلا به کیست در کلیه دوم افزایش می‌یابد.

 

اندازه کیست کلیه

بعضی کیست‌های کلیه آنقدر کوچک هستند که نمی‌توان آنها را بدون میکروسکوپ مشاهده کرد. بعضی دیگر می‌توانند به اندازه یک توپ تنیس بزرگ شوند. با بزرگتر شدن، کیست‌ها می‌توانند اندام‌های اطراف را تحت فشار قرار دهند و باعث درد شوند.

 

علائم کیست کلیه

یک کیست ساده ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکند. با این حال، اگر کیست بزرگ شده یا عفونتی شود، ممکن است دارای علائم زیر باشد:

  • تب
  • درد در پشت یا پهلو
  • درد در قسمت فوقانی شکم
  • تورم شکم
  • ادرار بیشتر از حد معمول
  • خون در ادرار شما
  • ادرار تیره

کیست کلیه ممکن است با مسدود شدن لوله مجاری ادراری، متورم شدن و پر شدن از مایع شروع به رشد کند. دلیل دیگر رشد این کیست‌ها این است که کیست‌ها از زمانی شروع می‌شوند که کیسه‌هایی به نام دیورتیکول در مناطق ضعیف شده توبول تشکیل شده و از مایعات پر می‌شوند.

با افزایش سن احتمال بروز کیست کلیه بیشتر می‌شود تا 40 سالگی، حدود 25 درصد از افراد به آنها مبتلا می‌شوند. تا 50 سالگی، حدود 50 درصد افراد دچار کیست کلیه می‌شوند.

مردان بیش از زنان در معرض ابتلا به کیست کلیه هستند. یک بیماری ارثی است، به این معنی که در اثر تغییر ژن‌هایی که از طریق خانواده‌ها منتقل می‌شود ، ایجاد می‌شود.

باید توجه داشته باشید در صورت مشاهده هر یک از علائم ذکر شده در بالا (درد در ناحیه پهلو بین دنده‌ها و مفصل ران، معده یا کمر، تب، تکرر ادرار، وجود خون در ادرار یا ادرار تیره) باید به پزشک متخصص ارولوژی مراجعه کنید. این ممکن است گواه این موضوع باشد که شما کیست کلیه دارید که ترکیده یا آلوده می‌باشد.

 

عوارض کیست کلیه

کیست-کلیه

معمولاً کیست‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کنند. با این حال، گاهی اوقات می‌توانند منجر به عوارضی شود از جمله:

  • عفونت در کیست
  • انسداد ادرار
  • فشار خون بالا

 

نحوه تشخیص کیست کلیه

برای تشخیص کیست کلیه، ممکن است به متخصص اورولوژیست مراجعه کنید. پزشک شما ممکن است از خون یا ادرار نمونه برداری کند تا ببیند کلیه‌های شما چطور کار می‌کنند.

همچنین ممکن است به یکی از این تست‌های تصویربرداری نیاز داشته باشید:

  • توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن، که از اشعه ایکس قدرتمند برای ایجاد تصاویر سه بعدی از کلیه‌های شما استفاده می‌کند.
  • تصویربرداری مغناطیسی (MRI)، که با استفاده از امواج رادیویی از کلیه‌ها عکس می‌گیرد.
  • سونوگرافی، که از امواج صوتی برای ایجاد تصاویر از کلیه‌های شما استفاده می‌کند و می‌تواند بزرگتر شدن کیست را نشان دهد.

اگر کیست کوچک باشد و مشکلی در کلیه شما ایجاد نکند، ممکن است نیازی به درمان آن نباشد. ممکن است فقط آزمایشات تصویربرداری را هر 6 تا 12 ماه یک بار انجام دهید تا مطمئن شوید کیست بزرگ نشده است. برای کیست‌های بزرگتر یا آن دسته ای که علائم خاصی ایجاد می‌کنند، درمان‌ها شامل اسکلروتراپی و جراحی است.

 

اسکلروتراپی

اسکلروتراپی برای تخلیه کیست انجام می‌شود. ابتدا بی حسی موضعی تزریق شده تا فرد بیمار دردی احساس نکند. با استفاده از سونوگرافی، پزشک یک سوزن نازک را از طریق پوست در کیست قرار می‌دهد و تمام مایعات کیست را تخلیه می‌کند. گاهی اوقات، پزشک کیست را با محلول الکل پر می‌کند تا از رشد مجدد آن جلوگیری کند.

 

عمل جراحی

ممکن است لازم باشد کیستی بزرگتر که بر عملکرد کلیه شما تأثیر می‌گذارد با جراحی برداشته شود. اغلب کیست‌ها را از طریق چندین برش کوچک به روش لاپاراسکوپی برمی‌دارند. این بدان معنی است که آنها جراحی را با استفاده از دوربین و ابزارهای کوچک انجام می‌دهند.

 

آیا ارتباطی بین کیست کلیه و تبدیل آن به سرطان کلیه وجود دارد؟

کیست ساده هیچ نگرانی نداشته و به سرطان تبدیل نمی شود.  اما کیست هایی که دیواره آنها نامنظم و داخل آنها حفره حفره است حتماً باید از نظر سرطان کلیه هرچه زودتر بررسی شوند و کیست های ارثی متعدد اغلب باعث از کارافتادگی کلیه ها می شوند و ندرتاً به سرطان کلیه تبدیل می شوند.

 

سخن پایانی:

بیشتر کیست‌های کلیه ساده و بی خطر هستند و مشکلی ایجاد نمی‌کنند. اگر کیست رشد کند، اسکلروتراپی یا جراحی می‌تواند آن را بدون هیچ گونه عارضه طولانی مدت برطرف کند. بیماری کلیه پلی کیستیک می‌تواند جدی تر باشد و بدون درمان PKD می‌تواند عوارضی مانند فشار خون بالا و نارسایی کلیه ایجاد کند.

 

11 خرداد 1400 توسط محمد حسین جزی 0 دیدگاه

نارسایی کلیه: علل و درمان

کلیه‌های انسان کارهای مهم بسیاری انجام می‌دهند. آنها مواد زائد و آب اضافی را از بدن شما جمع آوری می‌کنند، به ساخت گلبول‌های قرمز خون و کنترل فشار خون کمک می‌کنند و از این طریق تمام بدن شما را در متعادل نگه می‌دارند. در ادامه شما را با نارسایی کلیه، علل و عوامل آن آشنا خواهیم کرد.

 

نارسایی کلیه چیست؟

وقتی نارسایی کلیه دارید، به این معنی است که کلیه‌های شما آسیب دیده است و نمی‌تواند وظایف خود را به درستی انجام دهد. نارسایی کلیه به این معنی است که:

  • 90-85 درصد عملکرد کلیه شما از بین رفته است.
  • کلیه‌های شما برای سالم نگه داشتن شما به اندازه کافی کار نمی‌کنند.

گرچه درمان‌های موقت زیادی برای درمان این بیماری وجود دارد، هیچ درمان قطعی برای این بیماری کلیه وجود ندارد، اما با این حال افراد مبتلا به نارسایی کلیوی زندگی فعالی دارند و به کارهایی که دوست دارند ادامه می‌دهند.

 

چه عواملی باعث نارسایی کلیه می‌شود؟

کلیه‌ها می‌توانند در اثر آسیب جسمی ‌یا بیماری‌هایی مانند دیابت و فشار خون بالا یا سایر اختلالات آسیب ببینند. فشار خون بالا و دیابت دو دلیل عمده نارسایی کلیه هستند.

این بیماری کلیه نتیجه نهایی کاهش تدریجی عملکرد کلیه است. در واقع، بعضی از افراد حتی تا از کار افتادن کامل کلیه‌هایشان نمی‌دانند که به بیماری کلیوی مبتلا هستند چرا که افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی ممکن است هیچ علائمی ‌نداشته باشند. علائم معمولاً در اواخر پیشرفت بیماری نشان داده می‌شوند.

 

علل نارسایی کلیه

به طور کلی وجود مانعی در جریان خون کلیه‌های شما باعث می‌شود کلیه‌های شما به طور ناگهانی از کار بیفتد. این موضوع می‌تواند به دلیل موارد زیر باشد:

  • عفونت
  • بیماری عروق کرونر
  • بیماری مزمن کلیه یا کبد
  • نارسایی کبدی
  • داروها (مهار کننده‌های آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن یا داروهای شیمی‌ درمانی)
  • داروهای فشار خون
  • نارسایی قلبی
  • کم آبی بدن
  • کم خونی شدید

همچنین در بیماری‌های زیر جلوی خروج ادرار از کلیه‌ها گرفته می‌شود که خود باعث نارسایی کلیه می‌شود:

  • سرطان مثانه، سرطان دهانه رحم یا سرطان روده بزرگ
  • پروستات
  • سنگ کلیه
  • آسیب عصبی در مثانه
  • رسوب کلسترول

 

دلایل جانبی نارسایی حاد کلیه

گاهی ممکن است نارسایی کلیه به دلایل جانبی یا واقعه پزشکی دیگری اتفاق بیفتد این دلایل شامل موارد زیر است:

  • بستری به مدت طولانی در بیمارستان به خصوص در بخش مراقبت‌های ویژه
  • کهولت سن

 

تشخیص نارسایی حاد کلیه

نارسایی-کلیه

پزشک با معاینه جسمی ‌شروع به درمان می‌کند سپس آزمایش خون و آزمایش ادرار را برای شما تجویز می‌کند. پزشک به به دنبال تجویز آزمایش خون قصد دارد مواد موجود در خون شما را اندازه گیری کنند. این مواد شامل موارد زیر است:

  • کراتینین: یک ماده زائد در خون شما است که در اثر فعالیت عضلات ایجاد می‌شود و به طور معمول، توسط کلیه‌ها از خون شما خارج می‌شود اما اگر کلیه‌ها از کار بیفتند، سطح کراتینین شما افزایش می‌یابد.
  • نیتروژن اوره: نیتروژن اوره ماده زائد دیگری در خون شما است. این پروتئین از مواد غذایی تجزیه می‌شود. کلیه‌ها مانند کراتینین، این ماده را نیز از خون شما خارج می‌کنند. وقتی کلیه‌ها از کار می‌افتند، سطح نیتروژن اوره افزایش می‌یابد.
  • پتاسیم سرم: پتاسیم سرم ماده ای است که در خون شما یافت می‌شود و باعث تعادل سطح آب در جریان خون می‌شود. بیماری کلیه می‌تواند به دلیل پتاسیم بالا یا پایین ایجاد شود.
  • سدیم سرم: سدیم سرم ماده دیگری در خون است که به تعادل مایعات در بدن کمک می‌کند. سطح بالای سدیم می‌تواند به این معنی باشد که کلیه‌های شما به درستی کار نمی‌کنند زیرا بدن شما نمی‌تواند سدیم را دفع کند و از بین ببرد.

 

علائم نارسایی کلیه در فرد چه می‌باشد؟

کلیه‌ها مواد زائد و مایعات اضافی را از خون شما پاک می‌کنند. اما وقتی کلیه‌های شما از کار می‌افتد، مواد زائد و مایعات اضافی می‌توانند در خون شما جمع شده و احساس مریضی کنید. به طور کلی ممکن است علائم زیر را داشته باشید:

  • حالت تهوع
  • مشکل خواب
  • اشتهای پایین
  • ضعف بدنی
  • خستگی
  • خارش
  • کاهش وزن
  • گرفتگی عضلات (به خصوص در پاها)
  • تورم پا یا مچ پا
  • کم خونی
  • مشکل خواب

به محض شروع درمان نارسایی کلیه علائم شما بهبود می‌یابد و احساس بهتری خواهید داشت.

 

چه روش‌هایی برای درمان دائمی نارسایی کلیه وجود دارد؟

دو روش برای درمان دائمی ‌نارسایی کلیه وجود دارد، دیالیز و پیوند کلیه. درمان‌های دیالیز یا کلیه پیوندی باعث بهبود آسیب کلیه‌های شما خواهند شد و مواد زائد و مایعات اضافی را از بدن خارج می‌کند. با این کار بسیاری از علائم شما بهتر می‌شود.

می‌توان دو نوع مختلف دیالیز انجام داد، دیالیز همودیالیز یا دیالیز صفاقی. هر دو مواد زائد و مایعات اضافی را از خون شما پاک می‌کنند. با این حال پیوند کلیه یک پیوند است که کلیه‌ای سالم در بدن شما جای می‌گیرد.

 

بهترین روش درمانی برای افراد مبتلا به نارسایی کلیه

هنگام انتخاب روش درمانی برای این بیماری کلیه، باید موارد زیادی را در نظر بگیرید از جمله سبک زندگی، سن، مشکلات سلامتی و اینکه دوست یا خانواده ای دارید که به شما کمک کند یا خیر

تصمیم شما باید زیر نظر پزشک متخصص ارولوژی باشد. همچنین باید براساس خواسته شما و خانوادتان باشد. یادگیری در مورد گزینه‌های درمانی به شما کمک می‌کند تا تصمیم بگیرید کدام روش درمانی برای شما بهتر است.

 

آیا نارسایی کلیه نیاز به مصرف دارو یا رژیم غذایی خاصی دارد؟

به احتمال زیاد بله. پزشک متخصص ارولوژی شما با شما همکاری خواهد کرد تا یک برنامه درمانی مناسب برای شما تهیه کند. برنامه درمانی شما ممکن است شامل مصرف داروها، محدود کردن مصرف نمک، محدود کردن خوردن برخی غذاها، ورزش و … باشد.

سخن پایانی: بیماری‌هایی کلیه مانند وجود انواع نارسایی‌ها در کلیه باعث ایجاد ضعف و ناتوانی افراد می‌شود. دلایل زیادی مانند مشکلات قلبی و کبدی باعث بروز اینگونه نارسایی‌ها می‌شود.

28 اردیبهشت 1400 توسط محمد حسین جزی 0 دیدگاه

آشنایی با عفونت کلیه ;علل و درمان

وظیفه اصلی کلیه‌های شما حذف مواد زائد و گرفتن آب اضافی از خون شما است. آنها بخشی از دستگاه ادراری شما هستند که باعث جمع آوری ادرار و دفع آن از بدن شما می‌شوند. حال چنانچه باکتری خاصی وارد کلیه شود سبب عفونت کلیوی می‌شود.

در ادامه شما را با عفونت کلیه و علائم آن آشنا خواهیم کرد.

عفونت کلیه چه زمانی رخ می‌دهد؟

عفونت کلیه، که به آن پیلونفریت نیز گفته می‌شود، نوعی عفونت دستگاه ادراری (UTI) است و زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها یا ویروس‌ها در یک یا هر دو کلیه شما نفوذ کنند.

دستگاه ادراری شما از موارد زیر تشکیل شده است:

  • خود کلیه که مواد زائد خون شما را تمیز کرده و ادرار را ایجاد می‌کنند.
  • لوله‌های نازکی که ادرار را به مثانه منتقل می‌کند.
  • مثانه که ادرار را ذخیره می‌کند.
  • مجرای ادرار که ادرار را از مثانه به خارج از بدن می‌برد.

حال چنانچه در هر یک از این قسمت‌ها میکروب وجود داشته باشد، می‌توانید دچار این عفونت شوید که در صورت عدم درمان، می‌تواند تهدیدی برای زندگی شما باشد.

علائم عفونت کلیه

علائم عفونت کلیه شامل موارد زیر است:

  • وجود چرک مردگی در پوست بدن شما
  • تب و لرز
  • از دست دادن اشتها
  • درد در کمر، پهلو یا کشاله ران
  • ناراحتی معده یا استفراغ
  • ضعف یا خستگی

همچنین ممکن است برخی از علائم عفونت مثانه مانند:

  • سوزش یا درد هنگام ادرار
  • تکرر ادرار
  • ادرار با بوی بد
  • درد در قسمت پایین شکم شما

در صورت بروز این علائم، به خصوص اگر سابقه عفونت مثانه دارید با پزشک متخصص ارولوژی تماس بگیرید.

علل عفونت کلیه

عفونت کلیه معمولاً با عفونت مثانه شروع می‌شود که سپس به کلیه شما سرایت می‌کند. باکتریهایی که E. coli نامیده می‌شوند اغلب علت آن هستند. سایر باکتری‌ها یا ویروس‌ها نیز می‌توانند باعث عفونت شوند.

عفونت کلیه می‌تواند از طریق پوست(گرچه بسیار نادر است)، نفوذ کند به خون راه پیدا کند و به کلیه‌ها برسد.

عوامل خطر ابتلا به عفونت کلیه

عفونت کلیه

  • هرکسی می‌تواند به عفونت کلیه مبتلا شود. اما همانطور که زنان بیشتر از مردان به مستعد ابتلا به عفونت مثانه هستند، این عفونت نیز بیشتر در آنها دیده می‌شود.
  • مجرای ادرار زن کوتاه تر از مرد است و به واژن و مقعد آنها نزدیکتر است. این بدان معناست که ورود باکتری‌ها یا ویروس‌ها به مجرای ادرار زنان راحت تر بوده و پس از ورود، با سفری کوتاه به مثانه می‌توانند به کلیه‌ها سرایت کنند.
  • زنان باردار حتی بیشتر به عفونت مثانه مبتلا می‌شوند. این به دلیل تغییرات هورمونی در بدن آنهاست.

هر مشکلی در دستگاه ادراری شما که مانع از عملکرد صحیح کلیه شود، می‌تواند احتمال عفونت کلیه را افزایش دهد مانند:

  • انسداد در دستگاه ادراری شما به دلیل سنگ کلیه یا بزرگ شدن پروستات.
  • هر شرایطی که از تخلیه کامل مثانه شما جلوگیری ‌کند.
  • مشکلی در دستگاه ادراری شما، مانند مجرای ادراری فشرده شده.

عفونت کلیه سبب بروز چه بیماری‌ها یا مشکلاتی می‌شود؟

  • آسیب عصبی در مثانه
  • عفونت پروستات (پروستاتیت)
  • ضعیف کردن سیستم ایمنی و بروز دیابتی مانند دیابت نوع 2

 

تشخیص عفونت کلیه

پزشک متخصص ارولوژی احتمالا بعد از بررسی علائم شما ممکن است موارد زیر را تجویز کند:

  • آزمایش ادرار برای بررسی باکتری در ادرار شما.
  • کشت ادرار برای پی بردن به اینکه چه نوع باکتری در ادرار شما می‌باشد.

پزشک شما ممکن است آزمایشات زیر را نیز تجویز کند:

  • سونوگرافی: به دنبال انسداد دستگاه ادراری شما چنانچه ظرف مدت سه روز این مشکل برطرف نشد ممکن است پزشک شما سونوگرافی را توصیه کند.
  • سیستوروتروگرام (VCUG): سیستوروتروگرام نوعی اشعه ایکس برای جستجوی مشکلات در مجرای ادرار و مثانه است. پزشکان اغلب از این موارد در کودکانی که عفونت کلیه دارند استفاده می‌کنند.
  • تصویربرداری (DMSA): در این تصویر برداری از ماده رادیواکتیو برای نشان دادن عفونت کلیه و آسیب آن استفاده می‌شود.

 

عوارض عفونت کلیه

چنانچه عفونت کلیه درمان نشود می‌تواند باعث ایجاد مشکلات زیر شود:

  • آسیب کلیه:

باکتری‌ها ممکن است درون بافت کلیه بمانند و زیاد شوند. این باکتری‌ها ممکن است به سایر قسمت‌های بدن شما سرایت کنند. همچنین ممکن است سبب بروز بیماری مزمن کلیه و نارسایی آن شود.

  • مسمومیت خون:

هنگامی‌که باکتری‌های ناشی از عفونت کلیه وارد خون شما شوند، می‌تواند به اندام‌های شما پخش شوند که در صورت درمان نکردن سریع آن می‌تواند مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد کند.

  • عفونت شدیدی به نام پیلونفریت آمفیزماتیک (EPN):

این عفونت ممکن است بافت کلیه را از بین ببرد و باعث ایجاد گاز سمی ‌در آن شود. این معمولاً در افرادی که دیابت دارند اتفاق می‌افتد.

 

درمان عفونت کلیه

پزشک شما احتمالاً آنتی بیوتیک تجویز می‌کند که ممکن است برای یک یا دو هفته به آن نیاز داشته باشید. علائم شما باید ظرف چند روز بهبود یابد، اما تنها در صورتی که همه داروها را مصرف کنید.

 

درمان‌های خانگی عفونت کلیه

می‌توانید برخی کارهای زیر را در خانه انجام دهید تا در هنگام عفونت بهتر شوید:

  • برای دفع میکروب‌ها مایعات زیادی بنوشید.
  • استراحت اضافی داشته باشید.
  • به هنگام دستشویی رفتن مثانه خود را به درستی تخلیه کنید.
  • چنانچه درد دارید از استامینوفن به عنوان مسکن استفاده کنید و از آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن استفاده نکنید زیرا این موارد می‌توانند خطر ابتلا به مشکلات کلیوی را افزایش دهند.
  • از یک بالشتک حرارتی در شکم، پشت یا پهلو استفاده کنید.

پیشگیری از عفونت کلیه

نمی‌توانید به طور کامل از عفونت مثانه جلوگیری کنید اما رعایت موارد زیر می‌تواند تا حدودی از بروز اینگونه عفونت‌ها جلوگیری کند:

  • از انواع اسپری‌ها روی دستگاه تناسلی خود استفاده نکنید.
  • به هنگام رابطه جنسی حتما از کاندوم استفاده کنید.
  • آب زیادی بنوشید.
  • چنانچه احساس ادرار کردید سریع به دستشویی بروید.
  • بعد از رابطه جنسی ادرار کنید.
  • پس از استفاده از سرویس بهداشتی نظافت را به خوبی رعایت کنید.

سخن پایانی: کلیه‌ها به عنوان یکی از اعضای بدن که وظیفه حساسی در بین سایر اعضاها دارند بسیار در معرض عوامل آلوده کننده و میکروبی هستند که در صورت رعایت نکردن نکات مراقبتی از کلیه، احتمال بروز انواع عفونت‌ها در کلیه ایجاد می‌شود.

21 اردیبهشت 1400 توسط محمد حسین جزی 0 دیدگاه

هشت علامت وجود سنگ کلیه در بدن

سنگ کلیه مجموعه‌ای از نمک و مواد معدنی است که اغلب از کلسیم یا اسید اوریک تشکیل شده است که در داخل کلیه تشکیل می‌شوند و می‌توانند به سایر قسمت‌های دستگاه ادراری منتقل شوند.

اندازه ‌این سنگ‌ها متفاوت است و می‌تواند از کوچک تا بزرگ باشد. بعضی از سنگ‌های کلیه می‌توانند آنقدر بزرگ شوند که کل کلیه را اشغال کنند.هنگامی ‌که مقدار زیادی از مواد معدنی موجود در بدن در ادرار جمع شود، سنگ کلیه تشکیل می‌شود.

چنانچه بدن شما به خوبی هیدراته نشود، غلظت مواد معدنی در ادرار بالا می‌رود و وقتی سطح مواد معدنی بالا باشد احتمال تشکیل سنگ کلیه نیز بیشتر است. تقریباً از هر 11 نفر در‌ایالات متحده 1 نفر دچار سنگ کلیه می‌شود. سنگ کلیه در مردان، افراد چاق و کسانی که دیابت دارند بیشتر دیده می‌شود.

اکثر سنگها بدون درمان دفع می‌شوند. با‌این حال، ممکن است به یک روش برای تجزیه یا از بین بردن سنگها نیاز داشته باشید.

در ادامه هشت علامت و نشانه وجود سنگ کلیه در شما آورده شده است.

 

1- درد در پشت، شکم یا پهلو

درد سنگ کلیه همچنین به عنوان قولنج کلیه شناخته می‌شود.‌ این درد یکی از شدیدترین دردهای قابل تصور است. برخی از افرادی که سنگ کلیه را تجربه کرده اند، درد را با زایمان یا ضربات چاقو مقایسه می‌کنند.‌ این درد به حدی شدید است که سالانه بیش از 1 میلیون مراجعه به اورژانس را به خود اختصاص می‌دهد.

معمولاً درد از زمانی شروع می‌شود که سنگ به حالب باریک مجاری ادراری منتقل می‌شود که باعث فشار آمدن به کلیه می‌شود. ‌این فشار باعث فعال شدن رشته‌های عصبی می‌شود که سیگنال‌های درد را به مغز منتقل می‌کنند. درد سنگ کلیه اغلب به طور ناگهانی شروع می‌شود که با حرکت سنگ درد، محل و شدت آن تغییر پیدا می‌کند.

درد را در کنار پهلو و پشت خود، در زیر دنده‌ها احساس خواهید کرد. با حرکت سنگ به سمت پایین از طریق دستگاه ادراری، ممکن است به ناحیه شکم و کشاله ران شما منتقل شود.

سنگهای بزرگ می‌توانند دردناک‌تر از سنگهای کوچک باشند، اما شدت درد لزوماً به اندازه سنگ مربوط نمی‌شود. حتی یک سنگ کوچک می‌تواند دردناک باشد زیرا می‌تواند حرکت کند یا باعث انسداد کلیه شود.

 

2- درد یا سوزش هنگام ادرار کردن

هنگامی ‌که سنگ به محل حالب و مثانه برسد، هنگام ادرار احساس سوزش خواهید کرد. چنانچه نمی‌دانید که سنگ کلیه دارید یا خیر، ممکن است آن را با عفونت ادراری اشتباه بگیرید که تشخیص دقیق آن توسط متخصص ارولوژی انجام می‌شود.

 

3-نیاز فوری برای دستشویی رفتن

سنگ-کلیه

نیاز به دستشویی رفتن مکرر و بیش از حد معمول نشانه دیگری است که نشان می‌دهد سنگ به قسمت تحتانی دستگاه ادراری شما منتقل شده است که در‌این صورت ممکن است مدام به دستشویی رفتن نیاز داشته باشید.

4- خون در ادرار

وجود خون در ادرار یکی از علائم رایج در افراد مبتلا به سنگ مجاری ادراری است. ‌این علامت را هماچوری نیز می‌نامند.‌ این خون می‌تواند قرمز، صورتی یا قهوه‌ای باشد.

 

5- ادرار با بوی بد

ادرار سالم شفاف است و بوی بدی ندارد. ادرار با بوی بد می‌تواند نشانه‌ای از عفونت در کلیه‌ها یا قسمت دیگری از دستگاه ادراری شما باشد. یک مطالعه نشان می‌دهد که حدود 8 درصد از افراد مبتلا به سنگ کلیه حاد به عفونت دستگاه ادراری مبتلا هستند.

این بو می‌تواند از باکتری‌هایی‌ایجاد شود که باعث عفونت ادراری می‌شوند بو نیز ممکن است از ادراری بوجود‌اید که غلظت آن بیش از حد طبیعی است.

 

6- انسداد جریان ادرار

سنگهای بزرگ کلیه گاهی در حالب گیر می‌کنند. ‌این انسداد می‌تواند جریان ادرار را کند یا متوقف کند. اگر انسداد جریان ادرار داشته باشید، هر بار که دستشویی می‌روید ممکن است فقط کمی‌ ادرار کنید. چنانچه جریان ادرار شما کاملا قطع شود باید فوری به پزشک متخصص ارولوژی مراجعه کنید.

 

7- حالت تهوع و استفراغ

حالت تهوع و استفراغ برای افرادی که سنگ کلیه دارند معمول است.‌ این علائم به دلیل اتصالات عصبی مشترک بین کلیه‌ها و دستگاه گوارش اتفاق می‌افتد. سنگ در کلیه‌ها می‌تواند باعث تحریک اعصاب در دستگاه گوارش شود و باعث ناراحتی معده شود. حالت تهوع و استفراغ همچنین می‌تواند روش دفاعی بدن شما برای پاسخ به درد شدید باشد.

 

8- تب و لرز

تب و لرز علائم ابتلا به عفونت در کلیه یا قسمت‌های دیگر از دستگاه ادراری است که می‌تواند یک نشانه جدی برای سنگ کلیه باشد. همچنین می‌تواند نشانه مشکلات دیگری غیر از سنگ کلیه باشد. هر تب همراه با درد نیاز به توجه فوری پزشکی دارد.

 

خط آخر

سنگ کلیه مجموعه توده‌ای از نمک و مواد معدنی است که در کلیه تشکیل می‌شود و می‌تواند به سایر قسمت‌های دستگاه ادراری شما برود.

سنگها علائمی ‌مانند درد، مشکل ادرار، ادرار کدر یا بدبو، حالت تهوع و استفراغ ‌ایجاد می‌کنند. بعضی از سنگها به خودی خود دفع خواهند شد. برخی دیگر نیاز به درمان با امواج صوتی یا جراحی برای از بین بردن آنها دارند.

در صورت مشاهده علائم سنگ کلیه با پزشک متخصص ارولوژی مراجعه کنید.

6 اردیبهشت 1400 توسط محمد حسین جزی 0 دیدگاه

5 بیماری که‌ زنان با داشتن علائم آنها باید به دکتر خوب ارولوژی مراجعه کنند

5 بیماری که‌ زنان با داشتن علائم آنها باید به دکتر ارولوژی خوب مراجعه کنند

مراجعه به دکتر ارولوژی خوب برای معاینه فقط برای آقایان نیست، زنان نیز به معاینه توسط دکتر ارولوژی خوب نیاز دارند.

ارولوژیست‌ها برای درمان مشکلاتی که بر دستگاه ادراری تأثیر می‌گذارند آموزش دیده‌اند. این سیستم از عضلات، لوله‌ها و اندام‌ها مانند کلیه‌ها تشکیل شده است. ارولوژیست‌ها همچنین مشکلات مربوط به سیستم تولید مثل در زنان و مردان را درمان می‌کنند.

در واقع می‌توان گفت دکتر ارولوژی خوب آموزش‌های ویژه‌ای در درمان مشکلات مثانه و یا مشکلات مربوط به سیستم تولید مثل زنان، مانند افتادگی اندام لگن دیده‌اند.

در ادامه شما را با شایع‌ترین بیماری‌هایی که زنان با داشتن علائم آنها باید به دکتر ارولوژی خوب مراجعه کنند آشنا خواهیم کرد.

 

عفونت‌های دستگاه ادراری

بیشتر خانم‌ها در دورانی از زندگی‌شان دچار عفونت ادراری (UTI) می‌شوند. این عفونت با ورود باکتری‌ها به دستگاه ادراری ایجاد می‌شود. زنان مبتلا به UTI ممکن است هنگام ادرار درد یا سوزش داشته باشند.

همچنین ممکن است احساس تمایل ناگهانی به دستشویی کنند اما در ادرار کردن مشکل داشته باشند. UTI می‌تواند جدی باشد، اما با آنتی بیوتیک قابل درمان است.

در صورت ابتلا به عفونت‌های دستگاه ادراری حتما به دکتر ارولوژی خوب مراجعه کنید.

 

مشکلات کنترل مثانه

دکتر ارولوژی خوب

زنان در هر سنی می‌توانند در کنترل مثانه خود مشکل داشته باشند. نام دیگر این بیماری بی اختیاری ادرار (UI) است. بی اختیاری ادرار یک مشکل بسیار رایج در بین زنان است. زنان دو برابر مردان دچار این مشکل هستند.

زنان مبتلا به UI ممکن است در نگه داشتن ادرار مشکل داشته باشند به خصوص هنگام عطسه، سرفه یا ورزش. UI می‌تواند در صورت ضعف عضلات حمایت کننده از مثانه ایجاد شود.

این مشکل ممکن است بعد از بارداری و زایمان یا با بزرگتر شدن خانم‌ها اتفاق بیفتد که در همه مراحل فرد باید توسط دکتر خوب ارولوژی معاینه شود.

سایر عواملی که می‌تواند در کنترل مثانه مشکل ایجاد کند عبارت است از:

مثانه بیش فعال: زنان احساس ادرار شدید می‌کنند که این موضوع حتی در صورت پر نشدن مثانه نیز اتفاق می‌افتد.

نشتی ادرار: ادرار از مثانه نشت می‌کند زیرا کاملاً تخلیه نمی‌شود.

درمان کنترل مثانه شامل موارد زیر می‌باشد:

  • ورزش‌هایی برای تقویت عضلات داخل لگن
  • دارو
  • عمل جراحی

سندرم مثانه دردناک

نام پزشکی سندرم مثانه دردناک سیستیت بینابینی (IC) است که فرد در صورت بروز علائم آن باید به دکتر خوب ارولوژی مراجعه کند. این موضوع باعث ناراحتی در مثانه یا شکم می‌شود. در این حالت زنان ممکن است تا 60 بار در روز نیاز به ادرار داشته باشند یا ممکن است احساس کنند مثانه آنها همیشه پر است.

این موضوع می‌تواند ناراحت کننده باشد و در فعالیت‌های روزمره نیز تداخل ایجاد کند. در این حالت برخی از زنان از وقایع اجتماعی اجتناب می‌کنند یا از خانه دور ‌می‌شوند، برای آنها حتی ممکن است رابطه جنسی ناخوشایند یا دردناک باشد.

 

سنگ‌های کلیه

مواد موجود در ادرار می‌توانند با هم‌ترکیب شده و یک سنگ ادراری (سنگ کلیه) در کلیه‌ها یا مثانه ایجاد کنند. این توده سخت همچنین می‌تواند در حالب‌ها ایجاد شود.حالب‌ها لوله‌هایی هستند که ادرار را از کلیه‌ها به مثانه منتقل کند.

سنگ‌های کلیه می‌توانند باعث سوزش هنگام ادرار شوند. زنان دارای سنگ کلیه همچنین ممکن است دچار تب یا لرز شوند. این سنگ‌ها می‌توانند ادرار را متفاوت یا با بوی دیگری همراه باشند و نیز ممکن است ادرار حاوی خون باشد.

کلسیم یا پروتئین زیاد در رژیم غذایی می‌توانند منجر به سنگ کلیه شود همچنین ممکن است در اثر برخی از روش‌های درمانی سرطان ایجاد شوند.

زنان با عفونت ادراری نیز بیشتر در معرض خطر سنگ کلیه هستند. نوشیدن 2 تا 3 چهار لیوان آب در روز می‌تواند به حرکت و دفع سنگ کلیه کمک کند. سنگ کلیه از بیماری‌های مهمی‌است که زنان در صورت مشاهده علائم آن در خود باید به دکتر ارولوژی خوب مراجعه کنند.

 

سرطان

سرطان در زنان می‌تواند در چندین قسمت از دستگاه ادراری رخ دهد از جمله:

مثانه

کلیه‌ها

مجرای ادراری

سرطان در دستگاه ادراری می‌تواند باعث کمردرد، درد هنگام ادرار و یا وجود خون در ادرار شود که باعث می‌شود زنان بیشتر از حد معمول به دستشویی بروند.

در صورت داشتن هر یک از علائم بالا به دکتر خوب ارولوژی مراجعه کنید.

سخن پایانی: مراجعه به دکتر ارولوژی خوب سبب می‌شود شما بتوانید پیش از آنکه به بیماری های مختلف ادراری و یا مجاری ادراری مبتلا شوید، تنها با داشتن علائم آن به راحتی مورد درمان قرار بگیرید.

23 فروردین 1400 توسط محمد حسین جزی 0 دیدگاه

6 نشانه که در صورت داشتن آن باید به نزد متخصص مجاری ادراری بروید

6 نشانه که در صورت داشتن آن باید به نزد متخصص مجاری ادراری بروید

اگر خانمی‌ بی اختیاری ادرار، سنگ کلیه یا خون در ادرار داشته باشد، ممکن است به دنبال متخصص مجاری ادراری باشد. مردان نیز در صورت داشتن خون در ادرار، سنگ کلیه، مشکلات تخلیه مثانه یا افزایش PSA، معمولاً به دنبال یک متخصص مجاری ادراری هستند.

بسیاری از افراد در صورت بروز مشکل مثانه یا کلیه ابتدا با پزشک عمومی‌ مشورت می‌کنند اما در صورت حل نشدن مشکل، باید به دنبال یک متخصص مجاری ادراری باشند.

در ادامه شما را با 5 نشانه که در صورت داشتن آن باید به متخصص مجاری ادراری مراجعه کنید آشنا خواهیم کرد.

 

چه کسی باید به متخصص مجاری ادراری مراجعه کند؟

1- افراد دارای اختلال نعوظ

در صورت بروز اختلال نعوظ مراجعه به یک متخصص مجاری ادراری مهم است زیرا این مسئله می‌تواند نشانه یک مسئله بزرگتر در سلامتی شما باشد.

هر مرد یا پسری که متوجه شد كه در نعوظ مشكلی دارد، باید به نزد متخصص ارولوژی بروند تا در مورد بیماری عروقی، فشارخون، نارسایی كلیوی و برخی موارد دیگر، بررسی‌های لازم را انجام دهد.

 

2- نشت یا بی اختیاری در ادرار

اگر بی‌اختیاری ادرار یا نشت ادرار را تجربه کنید، گزینه‌های درمانی زیادی از جمله دارو و جراحی وجود دارد. برای این منظور بهتر است ابتدا به یک متخصص مجاری ادراری مراجعه کنید تا از تصمیم او در مورد این موضوع آگاهی پیدا کنید.

 

3- خون در ادرار شما

اگر خون در ادرار خود مشاهده کردید، باید توسط متخصص مجاری ادراری مورد معاینه قرار بگیرید. وجود خون در ادرار مشخصه سرطان مثانه یا کلیه است.

 

4- وجود یک عفونت ادراری (UTI) که از بین نمی‌رود

اگر دچار سوزش، ادرار دردناک و مکرر هستید که با آنتی بیوتیک بهبود نمی‌یابد، می‌تواند نشانه آن باشد که شما به التهاب مثانه بینابینی (IC) مبتلا هستید، همچنین این بیماری به عنوان مثانه دردناک نیز شناخته می‌شود.

متخصص مجاری ادراری، ادرار شما را آزمایش کرده و مثانه شما را با سیستوسکوپ بررسی می‌کند تا نوع بیماری را تشخیص دهد.

عفونت ادراری را می‌توان با داروهای ضد التهاب درمان کرد و همچنین با جلوگیری از مصرف برخی عوامل محرک‌زا مثل الکل، غذاهای پرادویه، کافئین و شکلات می‌توان از این بیماری جلوگیری کرد.

 

5-داشتن سنگ کلیه

سنگ کلیه به طور مشخص با درد شدید در یک طرف کمر شما مشخص می‌شود، اگرچه سایر علائم شامل درد دل درد، خون در ادرار و ادرار است که بوی بد یا کدر به نظر می‌رسد.

اگر این علائم را تجربه کردید، باید در اسرع وقت برای تشخیص و درمان، به متخصص ارولوژی در اصفهان و مجاری ادراری مراجعه کنید.

به طور کلی در صورت داشتن هر یک از علائم زیر هیچکدام را نادیده نگرفته و به یک متخصص مجاری ادراری مراجعه کنید:

  • درد زیر شکم
  • یک توده بیضه
  • مشکل ادرار کردن
  • کاهش میل جنسی
  • فکر می‌کنید سنگ کلیه دارید

در هنگام مراجعه به متخصص مجاری ادراری چه انتظاری می‌توان داشت؟

متخصص-مجاری-ادراری-2

متخصص-مجاری-ادراری-2

در هر سنی می‌توانید به یک متخصص مجاری ادراری مراجعه کنید، اما اغلب اوقات، مشکلات ادراری پس از 50 سالگی ایجاد می‌شود.

وقتی وارد مطب می‌شوید، پزشک در مورد علائم و نگرانی‌های شما با شما صحبت می‌کند.این معاینه ممکن است شامل آزمایشات خاصی بر اساس علائم شما باشد.

پزشک ارولوژی شما می‌خواهد اطمینان حاصل کند که کلیه‌ها به خوبی کار می‌کنند و مثانه به درستی تخلیه می‌شود. برای مردان، دکتر شما ممکن است بخواهد شما یک غربالگری مناسب سرطان انجام دهید.

بسته به علت علائم شما، درمان ممکن است شامل دارو، جراحی یا حتی تمرینات خاص برای تقویت عضلات باشد.

 

حفظ یک سیستم ارولوژی سالم

می‌توانید گام‌هایی را برای سالم نگه داشتن سیستم ارولوژی خود بردارید، حفظ وزن سالم، ورزش منظم و ترک سیگار از کلیدهای یک سبک زندگی سالم است.

استراتژی‌های اضافی برای عملکرد روان سیستم ارولوژی شما عبارتند از:

  • محدود کردن نمک، که می‌تواند باعث احتباس آب شود.
  • نوشیدن زیاد آب برای شستشوی کلیه و مثانه.
  • محدود کردن کافئین که می‌تواند مثانه شما را تحریک کند.

19 خرداد 1399 توسط عرب یگانه 0 دیدگاه

سندرم مثانه دردناک چیست و چگونه توسط متخصص ارولوژی درمان می شود؟

سندرم مثانه دردناک که بیشتر با نام سیستیت بینابینی (IC) شناخته می شود، یک وضعیت دردآور و مزمن است که تشخیص آن نیز به مراتب سخت است. در این وضعیت، بعد از آنکه کلیه ها ادرار را تصفیه کردند، مثانه شما برای خالی کردن ادرار فشار می آورد حتی اگر مقدار آن کم باشد. این بیماری می تواند بر زندگی اجتماعی، ورزش، خواب و حتی بر روی شغل و حرفه شما تأثیر بگذارد. اگر چه درمان هایی که برای این مشکل استفاده می شوند وضعیت زندگی بیماران را بهتر می کنند اما هیچ درمانی برای آن وجود ندارد. با این حال با پیگیری درمان می توانید علائم آن را تا حد خیلی زیادی کمتر کنید. اگر در اصفهان زندگی می کنید می توانید به متخصص ارولوژی در اصفهان دکتر علیرضا عابدی مراجعه فرمایید.

تقریباً 90٪ از مبتلایان به سندرم مثانه دردناک را زنان تشکیل می دهند. حدودا 3 تا 6 درصد از زنان بالغ و 1.3 درصد از مردان به این سندرم دچار می شوند. با افزای سن خطر ابتلا به سندرم مثانه دردناک بیشتر می شود.

از آنجایی که سندرم مثانه دردناک علائم زیادی دارد و شدت درد ها متفاوت است، ممکن است در اکثر مواقع پزشک اورولوژی به وجود بیماری های دیگری شک کند.

افرادی که به مشکل سندرم مثانه دردناک دچار هستند مجبورند به سرعت به سرویس بهداشتی مراجعه کنند. گاهی اوقات ممکن است فردی 40 الی 60 بار در روز به دستشویی مراجعه کند و شب ها نتواند راحت بخوابد.

علائم سندرم مثانه دردناک چیست؟

علائم این مشکل از یک فرد تا فرد دیگر ممکن است متفاوت باشد. گاهی اوقات فردی یک هفته علائم را تجربه می کند و فرد دیگر یک ماه و دیگری برای سال ها علائم سندرم مثانه دردناک را تحمل می کند. در بعضی مواقع این علائم بدون هیچ معالجه ای از بین می روند.

علائم شایع سندرم مثانه دردناک عبارتند از:

  • فشار بر روی مثانه و شروع دردی که با پر شدن مثانه شما بدتر می شود.
  • درد در ناحیه شکم، کمر، لگن یا مجرای ادراری.
  • در خانم ها درد در عضله رحم، واژن یا ناحیه پشت واژن احساس می شود.
  • در آقایان درد در بیضه، آلت تناسلی یا ناحیه پشت بیضه احساس می شود.
  • نیاز به ادرار کردن بیشتر از 7 الی 8 بار در روز.
  • احساس نیاز دائمی به ادرار کردن.
  • در خانم ها شروع درد در هنگام برقراری رابطه جنسی.
  • در آقایان شروع درد در هنگام به ارگاسم رسیدن یا بعد از رابطه جنسی.

دردی که افراد بعد ادرار کردن احساس می کنند ممکن است یک تیر کشیدن ساده و یا احساسی شبیه به سوراخ شدن مثانه باشد. علاوه بر این ممکن است بیمار دچار سوزش ادرار هم شود.

حدود 5 تا 10 درصد افرادی که به سندرم مثانه دردناک مبتلا هستند دچار زخم مثانه نیز می شوند.

مواردی که ممکن است علائم را بدتر کنند:

  • خوردن بعضی از غذاها یا نوشیدنی ها
  • استرس روحی یا جسمی
  • شروع عادت ماهیانه

عوامل احتمالی ابتلا به سندرم مثانه دردناک چیست؟

هنوز مشخص نیست که چرا شخصی به این سندرم دچار می شود؛ اما دلایل احتمالی آن به شرح زیر است:

  • وجود مشکل در بافت مثانه که باعث تحریک آن می شود.
  • وجود عفونت و التهاب در بدن که باعث آزاد شدن مواد شیمیایی در بدن می شود.
  • وجود موادی در ادرار که مثانه را تحریک می کند.  
  • آسیب های عصبی که باعث ایجاد درد در قسمت هایی که مشکلی ندارند می شوند.
  • فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی بدن که باعث حمله به اعضای مختلف (به طور مثال مثانه) می شود.
مثانه دردناک

 

سندرم مثانه درد ناک چگونه تشخیص داده می شود؟

آزمایشی برای تشخیص این سندرم وجود ندارد. در صورتی که به پزشک اورولوژی مراجعه کنید، بعد از آنکه از درد مثانه صحبت کردید، پزشک اورولوژی تمام احتمالات و علائم را بررسی می کند .

ابتدا لازم است كه وجود بیماری هایی مانند عفونت ادراری، سرطان مثانه، بیماریهای مقاربتی، آندومتریوز، پروستات ملتهب، سندرم درد مزمن لگن و سنگ کلیه را رد كنند.

برخی از آزمایشات برای رد بیماری های دیگر وجود دارند که پزشک اورولوژی آن ها را تجویز می کند تا مطمئن شود عامل ایجاد درد، بیماری خاصی نیست. این آزمایشات عبارتند از:

  • آزمایش عفونت ادرار
  • سونوگرافی
  • سیستوسکوپی
  • بیوپسی مثانه و مجرای ادرار
  • کشش مثانه
  • کشت مایع پروستات (در مردان)

درمان خانگی سندرم مثانه دردناک

درمان خانگی سندرم مثانه دردناک شامل کارهایی است که پزشک اورولوژی برای کمتر کردن علائمتان به شما توصیه می کند. این کارها عبارتند از: 

  • جلوگیری از مصرف محرک ها مانند سیگار و یا خوردن غذاهایی که بعد از خوردنشان مجبورید سریعا به دستشویی بروید. برخی ازین غذاها عبارتند از: مرکبات مانند پرتقال و لیمو، گوجه فرنگی، شکلات، نوشیدنی های کافئین دار مانند قهوه و نوشابه، نوشیدنی های گازدار، الکل، غذاهای ادویه دار، شیرین کننده های مصنوعی
  • تمرین برای نگه داشتن ادرار: هر بار 15 دقیقه دیرتر به دستشویی بروید
  • کم کردن استرس: با تغییر شیوه زندگی و انجام کارهایی مانند گوش دادن به موسیقی آرامش بخش و یا کتاب خواندن و… می توانید استرستان را کمتر کنید.
  • پوشیدن شلوار و لباس زیر گشاد برای کاهش فشار به مثانه
  • ورزش کردن

درمان های دارویی برای سندرم مثانه دردناک

اگر تغییر در سبک زندگی نتوانست مشکل شما را از بین ببرد، ممکن است پزشک اورولوژی راه های دیگری را توصیه کند. این راه ها عبارتند از :

  • فیزیوتراپی برای آرام کردن عضلات لگن
  • تجویز داروی آمیتریپتیلین برای رفع اسپاسم مثانه
  • تجویز داروی پنتوسان (المیرون) برای بازسازی پوشش بافت مثانه
  • تجویز داروی هیدروکسیزین
  • تجویز داروی دی متیل سولفوکسید (DMSO) برای کم کردن التهاب (به علت عوارضش در اکثر مواقع تجویز نمی شود)

درمان های پزشکی برای سندرم مثانه دردناک

اگر هیچ کدام از درمان های قبلی مشکل علائم سندرم مثانه دردناک را حل نکردند، جراح کلیه و مجاری ادراری اورولوژی به سراغ درمان هایی که با عمل جراحی و تحت بیهوشی هستند می رود.

اگر تاکنون توسط یک متخصص ارولوژی معاینه نشده اید بهتر است که هر چه زودتر مراجعه کنید. پزشکان جراح از روش های زیر برای حل مشکل مثانه دردناک استفاده می کنند:

  • کشش مثانه: اثر این روش معمولاً کمتر از 6 ماه باقی می ماند.
  • استروئید: در صورتی که بر روی مثانه تان زخم هایی به نام ضایعات هانر دارید، پزشکان جراح آن ها را با تزریق استروئید از بین می برند.

درمان سندرم مثانه دردناک پیشرفته

اگر تغییر در شیوه زندگی، داروها و روش های جراحی بالا اثری نداشت، دکتر متخصص اورولوژی از روش های زیر برای کمتر کردن علائم استفاده می کند:

  • عصب زدایی
  • تزریق بوتاکس به عضله مثانه

زمانی که هیچ راهی برای کمتر کردن علائم بیمار باقی نماند، دکتر متخصص اورولوژی داروی سیکلوسپورین را برای سرکوب سیستم ایمنی بدن تجویز می کند و یا با استفاده از جراحی مسیر ادرار را عوض می کند تا ادرار از مثانه عبور نکند.

در نهایت استفاده از مسکن و انجام طب سوزنی کمک بزرگی برای کنترل درد محسوب می شوند.

منبع

مترجم: یگانه عرب

 

14 خرداد 1399 توسط عرب یگانه 1 دیدگاه

تنگی مجرای ادراری چیست و چگونه درمان می شود ؟

تنگی مجرای ادراری عارضه ای است که باید حتما مورد درمان قرار گیرد.

مجرای ادراری لوله ای است که ادرار از طریق آن از مثانه خارج شده و به خارج از بدن هدایت می شود. اندازه این مجرا به قدری است که ادرار به راحتی از آن خارج می شود؛ اما زمانی که این مجرا باریک شود، جریان ادرار با مشکل مواجه می شود. به این مشکل تنگی مجرای ادراری می گویند.

تنگی مجرای ادراری مشکلی است که معمولا مردان را درگیر می کند و احتمال ابتلای این مشکل در زنان بسیار کمتر است. برای حل هارضه های تنگی مجرای ادراری می توانید به مطب دکتر علیرضا عابدی در اصفهان مراجعه نمایید.

دلایل به وجود آمدن مشکل تنگی مجرای ادراری چیست؟

همانطور که در بالا اشاره کردیم، به گرفتگی مجرای ادرار، تنگی مجرای ادراری می گویند. این مشکل معمولا به خاطر التهاب بافت مجرا و یا بافت اسکار باقی مانده از زخم های مجرای ادرار به وجود می آید. بافت اسکار به بافتی می گویند که در اثر جای زخم باقی مانده باشد. زخم های مجرای ادراری ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شده باشند.

پسران جوانی که جراحی هیپوسپادیاس انجام می دهند (روشی برای اصلاح مجرای ادراری ناقص) و افرادی که بعد از تغییر جنسیت یا به دلایل دیگر عمل کاشت آلت تناسلی را انجام می دهند، بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به تنگی مجرای ادراری قرار دارند.

 

در بعضی مواقع آسیب های وارد شده به بدن می تواند باعث ایجاد تنگی مجرای ادراری شود. در خیلی از اوقات حوادثی مانند تصادف یا ضربه به بیضه خطر این مشکل را بیشتر می کند.

در ادامه برخی از علت های احتمالی تنگی مجرای ادراری را معرفی می کنیم که شامل موارد زیر هستند:

  • شکستگی در قسمت لگن
  • اتصال سوند به آلت تناسلی
  • پرتو درمانی
  • عمل جراحی که بر روی پروستات انجام شده باشد
  • هیپرپلازی خوش خیم پروستات

علت های نادری هم وجود دارد که گهگاهی باعث ایجاد تنگی مجرای ادراری می شوند:  

  • توموری که در نزدیکی مجرای ادراری رشد کرده است و باعث تنگی مجرای ادراری شده
  • عفونت های ادراری که درمان نمی شوند و یا فرد به دفعات زیاد به این عفونت ها مبتلا می شود
  • عفونت های مقاربتی (STI) مانند سوزاک یا کلامیدیا

عواملی که ریسک ابتلا به تنگی مجرای ادراری را بالا می برند چه چیز هایی هستند؟

برخی از مردان بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به تنگی مجرای ادراری قرار دارند، مخصوصا افرادی که:

  • یک یا چند بیماری مقاربتی دارند
  • اخیرا برای ادرار کردن از سوند استفاده کرده اند
  • به دلیل عفونت به عارضه اورتریت (تورم و سوزش در مجرای ادراری) دچار شده اند
  • پروستاتشان بزرگ شده است

علائم تنگی مجرای ادراری چیست؟

تنگی مجاری ادراری علائم زیادی می تواند داشته باشد و درجه این علائم از خفیف تا شدید هستند. برخی از علائم تنگی مجرای ادراری شامل موارد زیر است:

  • جریان ادرار ضعیف می شود و یا حجم ادرار کاهش می یابد
  • بیمار دائما احساس نیاز به ادرار کردن می کند
  • بیمار بعد از ادرار کردن احساس می کند مثانه اش به طور کامل خالی نشده
  • در حین ادرار کردن جریان ادرار دائما قطع و وصل می شود
  • احساس وجود درد یا سوزش در هنگام ادرار کردن
  • بی اختیاری در نگه داشتن ادرار
  • احساس درد در لگن یا ناحیه پایینی شکم
  • ترشح مواد از مجرای ادرار
  • احساس درد و تورم در آلت تناسلی
  • دیدن خون در مایع منی یا ادرار
  • تیره شدن رنگ ادرار
  • عدم توانایی در ادرار کردن (این مورد بسیار جدی است و نیاز به مراجعه فوری به پزشک اورولوژی دارد)

تنگی مجرای ادراری چگونه تشخیص داده می شود؟

در صورت مشاهده علائم بالا بهتر است به پزشک اورولوژی مراجعه کنید. برای تشخیص این عارضه، دکتر متخصص اورولوژی ممکن است از روش های مختلفی استفاده کند.

بررسی علائم و سابقه پزشکی بیمار

بهتر است در همان مراجعه اول علائمی که دارید را به پزشک اورولوژی گزارش دهید. ممکن است پزشک اورولوژی شما در مورد بیماری هایی که در گذشته داشته اید سوالاتی بپرسد تا عوامل بالا برنده خطر ابتلا به این بیماری را پیدا کند.

انجام معاینه بدنی

یک معاینه بدنی ساده از آلت تناسلی می تواند به پزشک اورولوژی کمک کند تا از وجود تنگی مجرای ادراری باخبر شود. پزشک اورولوژی به راحتی قرمزی (یا ترشحات مجرای ادراری) را تشخیص می دهد و نواحی که سخت یا متورم شده اند را شناسایی می کند.

انجام آزمایشات

علاوه بر معاینه بدنی، ممکن است پزشک اورولوژی تصمیم بگیرد آزمایشات زیر را تجویز کند: 

  • اندازه گیری میزان جریان  ادرار در هنگام ادرار کردن
  • تجزیه و تحلیل خصوصیات فیزیکی و شیمیایی ادرار برای مشخص شدن اینکه آیا باکتری (یا خون) در ادرار وجود دارد یا خیر
  • سیستوسکوپی: در این روش یک لوله کوچک که مجهز به دوربین است را به بدن وارد می کنند تا داخل مثانه و مجرای ادراری را مشاهده کنند. این روش دقیق ترین راه برای بررسی علت ترشحات مجرای ادراری است.
  • اندازه گیری اندازه باز شدن مجرای ادراری
  • آزمایش های مربوط به عفونت های کلامیدیا و سوزاک 

چه روش هایی برای درمان تنگی مجرای ادراری وجود دارند؟

درمان این بیماری به شدت و علت به وجود آمدن آن بستگی دارد. این روش ها شامل موارد زیر هستند:

درمان غیر جراحی تنگی مجرای ادراری

در این روش درمانی پزشک اورولوژی با استفاده از یک ابزار پزشکی به نام دیلاتور، مجرای ادراری را گشادتر می کند. این یک روش سرپایی است و مجبور نیستید بعد از درمان، شب را در بیمارستان بمانید. پزشک اورولوژی در چند مرحله سیم های کوچک با قطر های مختلف را از کمترین قطر تا بیشترین قطر از طریق مجرای ادراری وارد مثانه می کند. بعد از هر بار عبور دادن میله، میله بعدی قطر بیشتری دارد و به مرور زمان قطر مجرای ادراری افزایش می یابد.

 

یکی دیگر از روش های درمان غیر جراحی تنگی مجرای ادراری، قرار دادن طولانی مدت سوند ادرار است. معمولا ازین روش در مواردی که تنگی مجرای ادراری به مرحله حاد رسیده و بیمار قادر به ادرار کردن نیست استفاده می کنند. از عوارض این روش می توان به تحریک مثانه و عفونت ادراری اشاره کرد.

 

عمل جراحی تنگی مجرای ادراری

عمل جراحی که برای درمان تنگی مجرای ادراری به کار می برند، عمل یورتروپلاستی نام دارد که عمل سنگین و زمان بری است. در این عمل دکتر اورولوژی بافت های آسیب دیده را از بدن خارج می کند و مجرای ادراری را بازسازی می کند.

انحراف جریان ادرار

ممکن است پزشک اورولوژی در موارد شدید این عارضه یشنهاد انحراف جریان ادرار را بدهد. در این روش مثانه به طور کامل از بدن خارج می شود و معمولا از قسمتی از روده برای هدایت جریان ادرار به سمت خارج از بدن استفاده می شود. ازین روش در زمانی استفاده می کنند که مثانه به شدت آسیب دیده باشد و راه درمانی برای آن وجود نداشته باشد.

چگونه می توان از تنگی مجرای ادراری جلوگیری کرد؟

در بعضی از مواقع نمی توانید جلوی ابتلا به این عارضه را بگیرید. اما روش هایی برای کمتر کردن خطر ابتلا وجود دارد.

از آنجایی که یکی از علت های به وجود آمدن این عارضه عفونت های مقاربتی است، با استفاده از روش های پیشگیری مناسب در هنگام برقراری رابطه جنسی، می توانید تا حدودی جلوی ابتلا را بگیرید.

یادتان باشد اگر به طور ناگهانی علائم تنگی مجرای ادراری را مشاهده کردید، باید هر چه سریع تر به پزشک اورولوژی مراجعه کنید تا جلوی عوارض جدی آن را بگیرید.

منبع:

https://www.healthline.com/health/urethral-stricture#diagnosis

مترجم: یگانه عرب

5 خرداد 1399 توسط عرب یگانه 0 دیدگاه

سنگ کلیه در مجرای ادراری چگونه به وجود می آید و راه درمان آن چیست؟

سنگ کلیه در مجرای ادراری ، توده های سختی هستند که در مجرای ادراری تشکیل می شوند و می توانند باعث به وجود آمدن درد، خونریزی، عفونت و یا انسداد جریان ادرار شوند. منشا به وجود آمدن سنگ ها کلیه است و از آنجا به سمت مجرای ادراری و مثانه حرکت می کنند و می توانند بزرگتر و یا کوچکتر شوند. به روند تشکیل سنگ یورولیتاسیس، لیتیزیس کلیه و یا نفرولیتیتازیس می گویند.

جنس این سنگ ها از مواد معدنی موجود در ادرار است. این مواد معدنی به مرور زمان تشکیل کریستال ها را می دهند و در بعضی اوقات بلورها به سنگ تبدیل می شوند. به طور کلی حدود 85٪ سنگها از كلسیم تشکیل شده اند و مابقی آنها از مواد مختلفی از جمله اسید اوریك، سیستین یا استروویت تشکیل شده اند. به سنگ های استروویت (مخلوطی از منیزیم، آمونیوم و فسفات) سنگ های عفونی گفته می شود، زیرا این نوع سنگ ها فقط در ادرار آلوده تشکیل می شوند.

معمولا از هر 1000 نفر یک نفر به این عارضه دچار می شود و بیشتر افراد میانسال و سالخورده را درگیر می کند. اندازه این سنگ ها می تواند خیلی کوچک و یا بزرگ (2.5 سانتی متر و یا بیشتر) باشد. اگر تعداد این سنگ ها زیاد باشد می توانند کل مثانه و مجرای ادراری را پر کنند.

علت های ایجاد سنگ کلیه در مجرای ادراری

سنگ کلیه، در مجرای ادراری به علت های زیادی ممکن است تشکیل شود. یکی ازین دلایل وجود نمک زیاد در ادرار و جمع شدن آن در کلیه است. در بعضی مواقع ادرار بیمار فاقد مهارکننده هایی است که از تشکیل سنگ کلیه جلوگیری می کنند. یکی ازین مهار کننده ها سیترات است که با متصل شدن به کلسیم از تشکیل سنگ کلیه جلوگیری می کند.

افرادی که مبتلا به هایپرپاراتیروئیدیسم، کم آبی و اسیدوز توبولی کلیه هستند و کسانی که در رژیم غذایی شان از پروتئین های حیوانی و یا ویتامین C زیادی استفاده می کنند و به اندازه کافی آب و کلسیم مصرف نمی کنند شانس بیشتری در ابتلا به سنگ کلیه دارند.

همچنین افرادی که برای کاهش وزن جراحی باریتیک را انجام داده اند هم، در معرض ایجاد سنگ کلیه در مجرای ادراری شان هستند. برای درمان سنگ کلیه در مجرای ادراری به مطب دکتر علیرضا عابدی در اصفهان می توانید مراجعه کنید. البته اگر در اصفهان سکونت دارید.

خیلی کم پیش می آید که مصرف داروهایی مانند ایندینویر و یا ملامین موجود در رژیم غذایی باعث ایجاد سنگ کلیه در مجرای ادراری شود.

علائم وجود سنگ کلیه در مجرای اداری

معمولا سنگ های خیلی کوچک هیچ علائمی ایجاد نمی کنند. سنگ هایی که در مجرای ادراری وجود دارند و اندازه شان بزرگ است می توانند باعث کمردرد یا قولنج کلیه شوند. قولنج کلیوی درد متناوب و شدیدی است که ناحیه بین دنده ها و لگن را درگیر می کند و در کل شکم پخش می شود و تا ناحیه تناسلی هم پیش می رود. این درد معمولا هر 20 تا 60 دقیقه یکبار تکرار می شود و به تدریج افزایش می یابد.

علائم دیگر سنگ کلیه در مجرای اداری شامل موارد زیر است:

  • حالت تهوع و استفراغ
  • احساس بی قراری
  • عرق کردن
  • وجود خون یا تکه سنگ در ادرار
  • نیاز به ادرار کردن دائمی
  • تب و لرز
  • سوزش یا درد هنگام ادرار کردن
  • کف کردن ادرار
  • ورم شکم

بعد از دیدن این علائم بهتر است به یک دکتر کلیه خوب مراجعه کنید.

تشخیص سنگ کلیه در مجرای ادراری

متخصص جراحی کلیه با استفاده از علائم بیمار و توموگرافی کامپیوتری وجود سنگ کلیه، در مجرای ادراری را تشخیص می دهد. بعضی از بیماری ها و مشکلات هستند که علائمی شبیه به علائم سنگ کلیه در مجرای ادراری را دارند. این مشکلات عبارتند از:

  • درد های دوره ای، که ممکن است در اثر آپاندیسیت، حاملگی خارج رحمی یا بیماری التهابی لگن ایجاد شود
  • بیماری حاد کیسه صفرا (کوله سیستیت حاد)
  • انسداد روده
  • پانکراتیت
  • بیرون زدگی دیواره سرخرگ آئورت

توموگرافی کامپیوتری (CT) می تواند سنگ ها را پیدا کرده و همچنین میزان انسداد مجاری که سنگ در آن ها وجود دارد را نشان دهد. علاوه بر این توموگرافی می تواند بسیاری از مشکلات دیگر را که می توانند باعث ایجاد دردهایی شبیه به سنگ کلیه در مجرای ادراری شوند را مشخص کند.

روش های دیگری که برای تشخیص سنگ کلیه در مجرای ادراری استفاده می شوند عبارتند از:

  • سونوگرافی
  • اشعه ایکس
  • اوروگرافی

جلوگیری از ابتلا به سنگ کلیه در مجاری ادراری

معمولا افرادی که قبلا وجود سنگ کلیه، در مجرای ادراری را تجربه کرده اند، با احتمال بیشتری دوباره به این عارضه دچار می شوند.

یکی از راه های موثر برای پیشگیری نوشیدن مایعات زیاد در طول روز است.  

افرادی که در مجرای ادراری شان سنگ کلسیم دارند باید در رژیم غذایی شان از سدیم و پتاسیم کمتری استفاده کنند. این افراد باید در طول روز حدودا 2 الی 3 وعده لبنیات مصرف کنند. جالب است بدانید اگر این دسته از افراد رژیم غذایی که حاوی کلسیم کم است را استفاده کنند بیشتر در معرض خطر ابتلا به سنگ کلیه در مجرای ادراری قرار می گیرند. بنابراین مصرف کلیسم در این افراد نباید خیلی کم یا خیلی زیاد باشد.  

دکتر سنگ شکن با توجه به نوع سنگ کلیه، برای بیمار داروهایی نظیر سیترات پتاسیم، پیریدوکسین (ویتامین B6)، آلفا مرکاپتوپروپیونیل گلیسین (تیوپرونین) یا پنی سیلامین، اسید استی هیدروکسی آمیک، آنتی بیوتیک را تجویز می کند و به بیمار توصیه می کند که پروتئین حیوانی کمتری مصرف کند.

از طرف دیگر وجود مقدار بالای اگزالات در ادرار به تشکیل سنگ کلیه در مجرای ادراری کمک می کند. بیمار باید از مصرف غذاهای پر اگزالات مانند ریواس، اسفناج، کاکائو، آجیل، فلفل و چای خودداری کند.

درمان سنگ کلیه در مجرای ادراری

سنگهای بزرگی که بیشتر از 5 میلی متر هستند به احتمال زیاد از مجرای ادراری دفع نمی شوند و در این موارد ممکن است بیمار نیاز به مراجعه به جراح کلیه و مجاری ادراری اورولوژی داشته باشد.

در صورتی که درد بیمار در هنگام دفع سنگ زیاد باشد، دکتر سنگ شکن برای او مسکن های قوی تجویز می کند.

راه های دفع سنگ کلیه در مجرای ادراری

نوشیدن مایعات زیاد و مصرف مسدود کننده های آلفا آدرنرژیک (مانند تامسولوسین) می تواند به دفع سنگ کلیه در مجرای ادراری کمک کند.

بعضی اوقات وقتی انسداد شدید است، جراح کلیه و مجاری ادراری اورولوژی یک لوله موقتی (استنت) را در مجرای ادرار وارد می کند تا سنگ از طریق لوله دفع شود. پزشکان جراح، سیستوسکوپ را در مثانه وارد کرده و استنت را از طریق سیستوسکوپ به داخل دهانه مجرای ادراری وارد می کنند.

یکی از راه های بر طرف کردن انسداد شدید کلیه این است که جراح کلیه و مجاری ادراری اورولوژی، یک لوله (نفروستومی) را از پشت کمر به کلیه وصل می کند تا ادرار را تخلیه کند. 

روش های جراحی دیگری که پزشکان جراح برای از بین بردن سنگ کلیه در مجرای ادراری استفاده می کنند عبارتند از:

  • لیتوتریپسی
  • لیزر لیتروتریپس هلمیوم
  • یوتروسکوپی
  • نفرولیتوتومی جلدی
  • جراحی آندوسکوپی

منبع

مترجم: یگانه عرب